چگونه یک یادداشت بهانهای برای هجمه به خدمتگذاران نظام میشود؟
سابق بر این حقیر یادداشتی با عنوان «رسانههای دنیا چه تصویری از رییس جمهور جدید ایران مخابره کردند؟» را برای سایت الف ارسال نمودم. تا نکتهای از زوایای رویکرد غیر منصفانهی رسانههای معاند غربی را نسبت به ایران، به مخاطبان فهیم سایت الف نمایش دهم. با توجه به محتوای مطلب مذکور درخواهید یافت آن مطلب فارغ از تعلقات سیاسی نوشته شده است. و سعی بر این بوده که در یک نگاه تخصصی و با توجه به عرف حرفهای روزنامهها نسبت به انتخاب عکس صفحه یک، عکسی که برخی روزنامه ها و سایت های خبری خارجی استفاده کردند مورد بررسی قرار گیرد.
اما در یک اقدام عجیب سایت رجانیوز در یادداشتی در تاریخ 10 تیر 92 با عنوان «نگرانی سایت توکلی از نمایش تصویری مخروب از ایران در رسانههای غربی/ آقای توکلی؛ لطفا مطلب سایت خودتان را بخوانید» یادداشت حقیر را دستآویزی برای هجمه به آقای دکتر توکلی نمودند. لذا بر خود لازم دیدم چند نکته را تذکر دهم:
1. آن یادداشت نه از بابت نگرانی یا انفعال در برابر تاکتیکهای عملیات روانی دشمنان، که صرفا برای آگاهی رسانی به مخاطبان به رشته تحریر درآمده بود. تا احیانا کسی گمان نبرد با پیروزی دکتر روحانی با شعار اعتدالگرایی برخی از این رسانههای معاند از تخریب وجهه ایران دست برمیدارند. لذا تیتری که سایت رجا نیوز با آغاز «نگرانی سایت توکلی...» انتخاب کرده را غیر منصفانه و غیر حرفهای میدانم.
2. مطلب مذکور نافی مشکلات موجود یا عدم نقد مشکلات موجود نبوده و نیست. همانگونه که فرمایشات مقام معظم رهبری نیز دال بر این نیست که کسی معضلات درون کشور را به نقد نکشد. و نمیدانم از کجای آن یادداشت و چگونه میتوان به این نتیجه رسید که کسی حق نقد ندارد! شکی نیست که ما چه نقد بکنیم و چه ستایش، رویکرد رسانههای غربی نیز تغییر نخواهد کرد.
3. البته در فضای آزاد رسانهای؛ مانعی نیست که سایت رجانیوز یا هر سایت دیگر سایر دوستان اصولگرای خود را نقد کنند. ولی سوالی که باید از گردانندگان سایت رجانیوز پرسید این است که یادداشت مورد اشاره چه ارتباطی به دکتر توکلی دارد و چرا باید یک یادداشت که به اذعان خودشان صحیح است را دستآویزی برای هجمه به دکتر توکلی قرار داد؟ آیا این برخود باعث ذبح شدن یک یادداشت نمیگردد؟ ضمنا به نظر حقیر همه ما فرزندان انقلاب باید مراقب باشیم به بهانه نقد، نفرت پراکنی علیه خدمتگذاران نظام را در دستور کار خود قرار ندهیم، چرا که دودش در ابتدا به چشم خودمان خواهد رفت.